Toon van der Ploeg
Toon van der Ploeg

Don't touch me !

Biografie

Dit is een korte biografie, geschreven door Toon van der Ploeg. Hierin worden de meest gestelde vragen kort beantwoordt.

Hoe ben je begonnen met waterskiën?

Ik ben begonnen als 13 jarig jongetje op het Paterswoldse Meer, vlak bij Groningen en Haren. Tijdens een mooie zomerse maandag kwam ik in een zeilbootje samen met mijn moeder en broer bij Waterski vereniging het Paterswoldse Meer (WSCP) aan. Eigenlijk op zoek naar wat te drinken of een ijsje te eten. Dat er juist in die week een waterski kamp voor gehandicapten werd georganiseerd wist ik niet. Toen ik de club binnen liep werd mij gevraagd of ik misschien wilde proberen te waterskiën. Dat leek me wel wat. Toevallig was er ook een Engelsman die dezelfde handicap had als ik. Hij liet me een aanpassing gebruiken waardoor ik minder kracht op mijn rechter arm te verduren kreeg.
De eerste start was meteen succesvol. Ik stond achter de boot op twee ouderwetse platte tourski’s en ik vond het de normaalste zaak van de wereld… De mensen van de club waren erg enthousiast en hebben me aangemoedigd om dit vaker te gaan doen. Ik heb die week meegedaan aan het skikamp. Na 3 dagen kon ik starten op 1 ski en met 34 km/h de binnenste boeien van de slalombaan halen.

Waarom heb je voor waterskiën gekozen?

Waterskiën leek mij altijd al een keer erg leuk om te proberen. Ik heb vroeger veel met skateboards gespeeld en was altijd aangetrokken door snelheid. Het type sport ligt me gewoon. Toen bleek dat ik aanleg had voor waterskiën ben ik hiermee doorgegaan.


Is waterskiën niet heel erg moeilijk met een handicap?

Nee helemaal niet. Ik durf zelfs te beweren dat van alle sporten voor gehandicapten waterskiën de meeste mogelijkheden biedt. Er zijn veel verschillende categorieën binnen het wedstrijdsegment. De mogelijkheden voor recreatief waterskiën zijn nóg uitgebreider. Natuurlijk moet je afhankelijk van de aard en ernst van je handicap soms door een lastige beginperiode heen. Voor mensen met 1 been bijvoorbeeld is het leren starten gelijk een niveau moeilijker dat voor mensen met twee benen. Je karakter en doorzettingsvermogen zijn daarom heel belangrijk.
In de ruim 15 jaar die ik met de waterskisport bezig ben heb ik nooit meegemaakt dat iemand niet kon leren waterskiën.


Wat is je grootste prestatie tot nu toe? 

Het is soms lastig een keus te maken over wat ik nu de grootste prestatie tot nu toe vind. Ik heb heel lang geprobeerd de eerste waterskiër met 1 arm te zijn die een inkorting door kan skiën. Tot op heden is dit nog niet gelukt, maar ik ben wel heel dichtbij gekomen door in Recetto (Italië) de 58 uit te skiën en 1 boei aan 16 meter te halen.
Dit zie ik technisch eigenlijk als mijn grootste prestatie, omdat ik weet hoe moeilijk het is om op die snelheid de controle te houden. Op 58 km/h begin ik pas echt te merken hoe groot de krachten zijn waarmee je als waterskiër te kampen hebt. Ik mag dan een sterke arm hebben, elk foutje leidt genadeloos tot enorme inspanningen. 
Tijdens het WK van 2005 ben ik in de Overall klasse eerste geworden van de heren over alle disciplines. Dit zie ik als mijn tweede grootste prestatie. Qua score kan het eigenlijk niet beter.


Heb je nog doelen die je wil bereiken?

Toen ik met waterskiën begon en mijn eerste grote wedstrijd had gehad, was mijn doel om op tenminste 1 onderdeel wereldkampioen te worden. Deze wedstrijd was het WK van 1993. In 1995 werd ik eerste op het onderdeel figuren. Ik moest mijn doel dus al snel bijstellen. 
In 1997 werd ik eerste op slalom. Ambitieus als ik was wilde ik in 1999 alle onderdelen winnen. Het eerste onderdeel dat aan bod kwam, de slalom ging verschrikkelijk fout. Ik viel in de eerste baan na de vijfde boei. Ik werd daarna nog wel eerste met figuren en schansspringen en in de overall. 
In 2001 werd mijn droom om alles te winnen werkelijkheid. Toen kwam ook de vraag of ik nog wel verdere ambities had, nadat ik alles gewonnen had wat er te winnen viel.
Ik moet eerlijk bekennen dat het winnen van medailles niet mijn grootste drijfveer is. In feite is het ook helemaal niet relevant of je een eerste plaats haalt of een andere plaats. Het gaat om je prestatie op dat moment en die moet gewoon zo goed mogelijk zijn. Je grootste tegenstander ben je uiteindelijk zelf. Wanneer het me lukt om een persoonlijk record te breken op een wedstrijd ben ik tevreden. Dat is mijn doelstelling geworden. 

Het is goed mogelijk dat er binnen enkele jaren een nieuw scoringssysteem gehanteerd gaat worden op EK's en WK's. In grote lijnen heeft iedereen die in zijn of haar discipline een Europees of wereldrecord evenaart dan evenveel punten. De winnaar heeft procentueel dat record het beste geëvenaard of het meest gebroken. In dit systeem is mijn nieuwe doelstelling wel toepasselijk: het gaat om de beste prestatie, erg logisch eigenlijk.